Tu, amice Maxime, miraris quid intersit inter nos qui arroganter nos ipsos credimus superiores, et homines aliarum regionum quos vocamus parum excultos, quia alias superstitiones habent quam nos. Equidem puto inter nos et eos modum vivendi differre multo plus quam modum cogitandi. Omnes 'progressus' nostri (qui vocantur) magis sunt 'materiales' quam 'spirituales'. In domo mea vivit in eodem tabulato mulier quaedam cujus professio est praedicere res futuras hominibus qui ab ea consilium petunt. Se ipsam profitetur vaticinari posse, sive chartas lusorias inspiciendo, sive horoscopum ponendo, sive numeros nomini consultorum congruentes computando, sive aliis modis augurandi. Et haec professio multum pecuniae ei affert, multo plus, credo, quam quilibet doctus homo se consequi sperare potest, artem honestiorem exercendo. Dicunt etiam multos homines gravissima munera publica vel magistratus gerentes non dubitare consulere hujus generis hariolos vel hariolas. Quid dicis, optime Maxime ? Nonne hoc simillimum est ei quod faciunt homines tribuum ab omni cultu longinquarum, cum consulunt magos suos, horrificis personis indutos, ut futurum suum cognoscant ? Idem desiderium ignota cognoscendi, eadem mysteria et eadem mystificatio....Vivimus fortasse melius, sed non sapientius...
Valete, amici lectores et lectrices, si forte adhuc exstant qui hoc diarium legant, et dormite bene.
Pastrix