Nuperrime ortum est in Gallia jurgium et grave et ridiculum, cum comœdus celeberrimus, nomine Gerardus Depardieu, consilium cepit relinquendae Galliae ut e molestiis fiscalibus  evaderet, quas Gallicam Rempublicam divitibus imponere contendebat, et in Belgio sedem collocaret, ubi tributum solvendum levius sibi videretur, et se paratum esse dixit patriam mutare, si nova sibi afferebat beneficium gratius. Certe non erat primus qui, divitiis acquisitis, “exsulem fiscalem”, ut dicitur, se proclamaret. Sed ceteri divites  solum erant, non populares  sicut ille. Et re vera  domo emigravit et sedem suam collocavit in vico parvo Belgico haud procul a finibus Gallicis sito. Quod consilium non poterat non excitare in actis diurnis et in televisione commentarios quibus aut approbaretur, aut improbaretur. Omnes etiam meminerunt hunc comœdum  Caudici publice et ardenter favisse, quod perfecte cum consilio ejus recenti cohaeret. Inter eos qui eum approbant nos valde piget invenire quosdam homines, praesertim apud comœdos, Gerardi collegas, quos praeterea amamus,  quibus autem pecuniae quaerendae studium carius quam patria sua videtur. Spectaculum triste, sed minime mirum, in nostro mundo ubi Pecunia omnium Regina in throno aureo sedet !

Pastrix