De Sanitate Publica.

In actis diurnis cottidie legimus quam aegre Praeses Americanus Obama suadere conetur concivibus suis ut nova lege instituatur ratio quaedam qua detur omni civi, etiam pauperi,  potestas ut curetur si morbo laboret. Nam ajunt quadraginta miliones Americanorum non habere  pecuniam qua solvant mercedem medicorum neque pretium medicamentorum quibus egent. Quod  foedissimum videri necesse est, maxime in civitate omnium civitatum ditissima. Huic flagitio certe finem facere  conati esse dicuntur   aliquot praesides antea, sed frustra. Propositis eorum, quamvis modesta essent, semper adversati sunt plerique civium. Et idem fere evenit Praesidi novo, qui, quanquam major pars civitatis in ceteris rebus ei favet, huic consilio satis multos fautores invenire non valet. Nobis  quidem Europaeis difficillimum est intellegere cur in America tantum repugnetur proposito, quod sentimus omnino consentaneum  esse cum humanitate, ut eam intellegimus. 

Haecne  est civitas quae se vult in exemplum proponere ceteris nationibus ? 

Pastrix