Sol orbi lucis qui commoda dividit, anni
-- Emensus spatium, jam renovare parat.
Vidimus ut tacite fluxit rapidissimus annus :
-- Sic fluet hic, frustra quem revocare voles.
Omnia fert aetas, nec habet medicabile damnum ;
-- Quae fuit ante, horam dissipat hora sequens.
Praeterit haud reditura dies nitidissima ; et annus
-- Frugifer est ideo natus, ut intereat.
Nominis aeterni spe vana attollimus aedes :
-- Aeternare aedes non valet ambitio.
Lex eadem et sorti nos omnes subdit eidem :
-- In vitam ingredimur, tendimus ad tumulum.
Ergo quid in curis breve ducam ingentibus aevum ?
-- Me quid eunte die, fraudet itura dies ?
Cum possit fieri quaeque hora novissima nobis,
-- Vita, fruenda hodie non aliquando, datur .
Ne lugendus hic est qui, dum sitit anxius aurum
-- Quo felix fiat, se miserum ipse facit !
Heu ! aevi absumit per inania somnia florem
-- Nec pro spe dubia linquere certa pudet.
Demens ! consiliis animum misceris, et ecce
-- Non vitam experto mors venit atra tibi.
At me non capiet, quo tu male luderis error :
-- Vita est, orta mihi, non oritura dies.
Praeteritos memor haud desidero, nec queror annos ;
-- Nec qui mi superant opto, vel extimeo.
Ne bona nunc nobis permissa sinamus abire :
-- Hisce frui nec nos spes diuturna vetet.
Lux hesterna abiit ; veniet fors crastina nunquam :
-- Unum nos penes est haec hodierna bonum.

B.Piéton : Versio Latina Odae XIII libri II a Johanne Baptista Rousseau Gallice conscriptae, in periodico c.t. Hermes Latinus m. Januario anni MDCCCXVIII edita.