04 mai 2008
Mensis Majus
Incepit tandem mensis Majus ! Post mensem Aprilem singulariter malignum, qui frigus, imbrem, nivem etiam, nobis fere singulis diebus attulit, verna tempestate frui tandem coepimus. Tempus profecto erat. Cottidie certe audimus viros meteorologiae peritos, omni occasione oblata, clamitare, maxima hominum culpa, temperaturam in toto terrarum orbe in dies calidiorem fieri, et hac de causa periculum humano generi imminere gravissimum, ne moles glaciatae in utroque polo adhuc rigentes aliquando liquefiant, adeo ut plurimae insulae et pleraeque urbes in litoribus sitae marium undis submergantur. Nos vero, eodem ipso tempore, de frigore querimur, et avide exspectamus dum tempestas mitior redeat, de futuro humani generis minime curantes. Qua in re, fateor, fortasse haud ita recte judicamus. ‘Quid ad nos’, inquimus, ‘si glacies polorum liquefiet. Ursorum phocarumque hoc interest, non nostra. Illi quidem viderint ! ‘. Sed interea diem carpamus, calore restituto fruamur, genio indulgeamus, vinum vel cervisiam frigidam, in sole recubantes, bibamus, ‘prosit’ invicem optato, avicularum cantu collaetemur. Quod vero ad nosmet ipsos pertinet, hoc vivendi modus cras desinet, nam redituri sumus ad Urbem, post ferias ruri exactas. Mihi quidem ipsi hoc minime molestum est, ut haud semel in diario hoc scripsi, nam vitam urbanam multo malo, quam rusticam, quanquam libenter fateor, interdum hanc non displicere, si non nimis diu patienda est….
Ergo ad proximam hebdomadem, optimi lectores et lectrices, optime valete.
Pastrix